دیابت

//دیابت

دیابت

دیابت

دیابت

دیابت یکی از شایعترین بیماری های متابولیکی است که به دلیل نقص در ترشح و یا عملکرد انسولین ایجاد می شود. در شرایط دیابت سطوح قند خون (گلوکز خون ) بسیار بالاتر از حد مجاز است، زیرا بدن به دلیل نقص در عملکرد انسولین، توانایی انتقال گلوکز خون به درون سلول ها را ندارد.

عملکرد انسولین:

انسولین هورمونی است که گلوکز (بدن برای استفاده از قند موجود در غذاها و نوشیدنی ها آن ها را می شکند و تبدیل به گلوکز می کند) را از سطح خون به درون سلول ها منتقل می کند.

دیابت نوع 1:

دیابت نوع 1 در هر سنی می تواند رخ دهد اما به طور معمول در سنین پایین و افرادی که با توجه به سابقه ی فامیلی بیماری از لحاظ ژنتیکی مستعد این بیماری هستند اتفاق می افتد. در  نوع 1 سلول های بتای پانکراس فرد بیمار توانایی ترشح هورمون انسولین را ندارد، از اینرو سطوح انسولین خون بسیار پایینتر از حالت طبیعی است. در شرایط  نوع 1 فرد به تزریق مداوم انسولین نیاز دارد.

دیابت نوع 2:

دیابت نوع 2 معمولا در سنین بالا و به دلیل عدم تحرک و افزایش وزن ایجاد می شود.

در نوع 2 میزان ترشح انسولین در سطح طبیعی است اما بدن توانایی استفاده از آن را ندارد و دچار مقاومت به انسولین می شود. در این حالت پانکراس میزان انسولین بیشتری تولید می کند و سطوح انسولین بالاتر از حد طبیعی می شود، اما به دلیل نقص در عملکرد گیرنده های انسولین، انسولین، گلوکز از خون به درون سلول ها انتقال داده نمی شود و میزان قند خون بالاتر از حد طبیعی می شود.

علایم اولیه:

  • تکرر ادرار.
  • احساس تشنگی مداوم.
  • احساس گرسنگی شدید مداوم.
  • احساس خستگی.
  • کاهش بینایی.
  • طولانی شدن زمان بهبود زخم ها و کبودی های بدن.
  • در شروع دیابت نوع 1 به دلیل تحلیل عضلانی بدن فرد شروع به کاهش وزن می کند.
  • در شروع دیابت نوع 2 فرد احساس درد، سوزش و بی حسی در دست ها و پاها می کند.

تست های تشخیص:

برای تشخیص دیابت راه های متفاوتی وجود دارد که برای اطمینان در نتایج، هر کدام از این روش ها باید در 2 روز تکرار شوند.

  1. تست A1C

تست A1C میانگین سطح گلوکز خون فرد در 3 ماه گذشته را نشان می دهد.

از مزایای این تست این است که فرد نیاز به خوردن یا نخوردن چیزی ندارد.

چنانچه نتایج تست شما مساوی و یا بیشتر از 6.5 در صد را نشان دهد، فرد به دیابت مبتلا شده است.

  • فرد سالم کمتر از 5.7 درصد
  • فرد پیش دیابت 7 تا 6.4 درصد
  • مبتلا به دیابت 5 درصد یا بالاتر
  1. تست قند خون (FPG)

این تست میزان قند ناشتای فرد را نشان می دهد (ناشتا به معنی نخوردن و ننوشیدن هیچ چیزی غیر از آب به مدت 8 ساعت قبل از تست).

این تست معمولا صبح و قبل از خوردن صبحانه انجام می شود.

چنانچه نتایج تست شما مساوی و یا بیشتر از 126 دسی لیتر/میلی گرم را نشان دهد، فرد به دیابت مبتلا شده است.

  • فرد سالم کمتر از 100 دسی لیتر/میلی گرم
  • فرد پیش دیابت بین 100 تا  125 دسی لیتر/میلی گرم
  • مبتلا به دیابت 126 دسی لیتر/میلی گرم یا بالاتر
  1. تست تحمل گلوکز خوراکی (OGTT)

این تست میزان گلوکز خون قبل و 2 ساعت بعد از نوشیدن محلول حاوی گلوکز را نشان می دهد. چنانچه نتایج تست شما مساوی و یا بیشتر از 200 دسی لیتر/میلی گرم را نشان دهد، فرد به دیابت مبتلا شده است.

  • فرد سالم کمتر از 140 دسی لیتر/میلی گرم
  • فرد پیش دیابت بین 140 تا  199 دسی لیتر/میلی گرم
  • مبتلا به دیابت 200 دسی لیتر/میلی گرم یا بالاتر

پیش دیابت:

افراد قبل از ابتلا به دیابت وارد مرحله پیش دیابت می شوند.

در این مرحله میزان قند خون بالاتر از حالت طبیعی است اما نه به میزانی که به عنوان فرد دیابتی شناخته شود.

در این مرحله احتمال ابتلا به  نوع 2 به طور قابل ملاحظه ایی افزایش می یابد و فرد در معرض بیماری های قلبی و عروقی قرار دارند.

شرایط پیش دیابت علائم واضحی ندارد اما ممکن است در بعضی افراد به صورت علائم دیابت بروز داده شود و هر سال باید تست دیابت انجام شود.

  • در این حالت A1C بین 5.7 تا 6.4 درصد،
  • تست قند خون بین 100 تا 125 دسی لیتر/میلی گرم،
  • و تست تحمل گلوکز خوراکی حدود 140 تا 199 دسی لیتر/میلی گرم می باشد.

 

توسط |۱۳۹۷-۵-۸ ۱۴:۴۸:۵۳ +۰۰:۰۰۸ام مرداد, ۱۳۹۷|دسته‌ها: دیابت|برچسب‌ها: , |بدون دیدگاه

درباره نویسنده:

دیدگاه خود را بنویسید

طراحی سایت