اهمیت توجه به کودکان

//اهمیت توجه به کودکان

اهمیت توجه به کودکان

توجه به کودکان

توجه به کودکان :

توجه کردن  به کودکان یک نکته بسیار حیاتی و دارای اهمیت برای تـربیت کودکان بوده و لازم است تا خانواده ها و والدین روش ها و سبک های صحیح  تـوجه کردن به کودکان را یاد بگیرند.

اگر پدر و مادر ها بتوانند به درستی از روش های مربوط به توجه کردن به کودکان بهره مند شوند می توانند مشکلات بسیاری را در روابط میان خودشان و کودکانشان حل کنند و یا حد اقل آنها را کاهش دهند و موجبات افزایش اعتماد و احساس اعتماد به نفس را برای کودک از همان دوران کودکی فراهم نمایند چرا که ثابت شده است که افزایش اعتماد به نفس در افراد باید در همان دوران کودکی آن ها شروع گردد.

والدین بیشتر اوقات تصور می کنند که به اندازه کافی به کودکان خود توجه می کنند اما در عین حال گاهی از کودک می شنوند که برای مثال شما به من کم توجهی می کنید.

شاید در مواردی والدین حتی از این صحبت کودک خود  ناراحت شده و گله مند شوند.

در واقع می شود بیان کرد که توجه به کودک یعنی توصیف رفتارهای خوب در او به گونه ای که کودک حس کند که رفتارهای خوبش و ویژگی های مطلوبش مورد توجه والدین قرار می گیرد و در واقع این کار فواید زیادی دارد چرا که وقتی والدین به رفتار مثبت کودک واکنش نشان داده و به آن توجه می کنند کودک می فهمد که رفتار مطلوبش مورد توجه خانواده بوده و تلاش می کند تا این رفتار ها را  بهبود دهده و قوی تر نماید.

توجه مناسب به کودک فواید زیادی داشته و سبب بهبود بسیاری از ویژگی های  رفتاری و اجتماعی در کودک ما می شود.

اولین و مهم ترین تاثیری :

که توجه به کودکان داده این است که کودک تلاش می نماید تا رفتارهای مقبول تر و مورد پسند تری از خود نشان داده و رفتارهای بد را کاهش دهد.

دومین تاثیر دارای اهمیت :

توجه به کودکان این می باشد که رابطه ای مناسب بین کودک و والدین شکل می گیرد و در واقع مشکلات موجود در رابطه ها تا حد زیادی کاهش خواهد یافت.

تکنیک ها و نکات مهم زیادی برای توجه بهتر والدین به کودکان وجود دارد که چند مورد را در ادامه ذکر خواهیم کرد.

تکنیک ها و نکات در بهبود توجه به کودکان :

اولین نکته مهم این است که پدر و مادر سعی کنند که دقیقا رفتار کودک خود را بازگو نمایند و این می تواند تاییدی برای کودک باشد و به او بفهماند که تمام حواس والدین به صورت خوب و تمام و کمال به او خواهد بود.

می توان گفت که توجه نمودن به کودکان و مهارت توجه در واقع به نوعی شباهت دارد با  گزارشگری ورزشی مثلا در ورزشی چون فوتبال که فرد گزارشگر تمام موارد را بازگو می کند، پس والدین نیز به همین شکل وقتی که کودک در حال انجام کاری هست، باید آن ها را با تمام وجود زیر نظر گرفت و پس از آن موارد را به صورتی کامل بیان کنند.

مثلا اگر کودک در حال بازی با مکعب های خودش است باید کنارش نشست و رفتارها و کارهایش را کامل بازگو کرد، به طور مثال بگوید که تو داری مکعب های زرد را با قرمز کنارهم قرار می دهی و یک خانه خیلی زیبا درست می کنی و یا اگر در حال نقاشی کشیدن است، مثلا بگوید که تو داری یک خانه زیبا با رنگ آبی می کشی.

پس توجه نمودن به کودکان تنها یک صحبت صرف نیست و تنها با حرف زدن نمی توان به کودک ثابت کرد که به او توجه می شود بلکه نیاز است با رفتار و اعمال خود توجه به او را به او ثابت نماییم و نشان دهیم. روشی دیگر برای توجه نمودن، تقلید کارهای کودک است. می توان در زمان توجه کنار کودک بوده و کارهای او را دقیقا تقلید کرد.

کشیدن یک نقاشی یا ساختن یک مجسمه با خمیر بازی یک نمونه و مثال خوب است. توجه کنید که باید که به صورت دائمی شما از این روش استفاده نمایید.

توجه زیاد به کودک، حواستان باشد :

آیا می دانستید توجه بیش از اندازه به فرزند باعث ایجاد نوعی از اعتیاد می شود؟ این اعتیاد اصلا پیامدهای خوبی برای فرزندان و والدین ندارد.

اگر ذره بینی به دست گرفته اید و دائما در حال دنبال کردن فرزندتان هستید یا این که هر لحظه سراغ او را می گیرید، باید توجه داشته باشید که معتاد فرزند خود شده اید.

اعتیاد به فرزندان همیشه از توجه زیاد سرچشمه می گیرد. از شما می خواهم از همین حالا که این مقاله را می خوانید حد و حدود را در روابط خود با فرزندانتان رعایت کنید و دوست داشتن و توجه را به اعتیاد تبدیل نکنید.

مطالعات و تحقیقات جدید نشان می دهد والدینی که بیش از حد به فرزندانشان توجه نشان می دهند و باعث می شوند تا قدرت تصمیم گیری و استقلال فرزندان کم شود. حتی در بسیاری از مواقع فرزندان نمی توانند رشد فکری و شخصیتی کافی داشته باشند.

توجه داشته باشید که باید فرزندان خود را دوست داشته باشید، با آن ها رابطه صمیمی برقرار کنید، به آن ها احترام بگذارید، به آن ها توجه کنید و نیازها و خواسته های آن ها را برطرف نمایید، اما بیش از حد خودتان را درگیر فرزندان، بخصوص کارها و تصمیمات شخصی آن ها نکنید.

با خودتان تصمیم بگیرید تا زمانی که فرزندان از شما کمک یا راهنمایی نخواسته اند به آن ها با اجبار کمک نکنید.

اجازه دهید خودشان کارهایشان را انجام دهند و تصمیماتشان را به نتیجه برسانند ، تا جایی که خودشان تشخیص دهند به کمک والدین نیازمند هستند و از والدینشان تقاضای کمک کنند. در این زمان آن ها مشتاقانه راهنمایی ها و کمک های شما را پذیرا خواهند بود.

یک نکته مهم :

اگر شما مرتب به فرزندتان بگویید که اتاقش را تمیز کند یا این که تکالیف مدرسه اش را انجام دهند.

این کار شما باعث خواهد شد  تا او دیگر انگیزه ای برای انجام تکالیف خود یا تمیز کردن اتاقش نداشته باشد و همیشه منتظر بماند که شما این کارها را به او یاد آوری کنید که این کار شما باعث آسیب رساندن به شخصیت فرزند، از بین بردن انگیز های او، عدم مسئولیت پذیر بودن و به دنبال همه این ها حتی باعث رشد افسردگی در فرزند شما خواهد شد.

سعی نکنید شرایط زندگی را بیش از حد دشوار و قانونمند نمایید که باعث آزرده خاطر شدن فرزندانتان شود. همیشه اعتدال را رعایت کرده و توجه به فرزندان خود را ، در زندگی به اندازه انجام دهید. قدرت نه  گفتن را در خودتان قوی کنید و بر احساساتتان غلبه نمایید تا بتوانید جاهایی که نیاز به نه گفتن وجود دارد به راحتی به فرزند خود نه بگویید.

نتایج بی توجهی به فرزندان :

غفلت کردن از فرزند به چه معنایی می باشد؟ غفلت از کودک در واقع به مفهوم شکست هایی مداوم در ایجاد بستری مناسب برای مراقبت از او و توجه به نیازهای کودک است.

این نیازها شامل غذا، یک محیط سالم یا نیاز های عاطفی او است، مثل احساس امنیت و عشق به دیگران .

فقدان این توجهات می تواند منجر به ایجاد صدمات جدی در رشد و سلامت کودک شود. اما چگونه این نوع کودکان به چشم خواهند آمد.

نکته این است که قبل از اینکه نشانه های روانشناختی و عاطفی این غفلت ها و بی توجهی ها فرصت بروز پیدا کنند، معمولا ما شاهد آثار فیزیکی آشکار آنها هستیم.

برخی از این نشانه ها که به آنها اشاره می شود ممکن است تنها به غفلت از کودک مربوط نباشند و در واقع نشانه های فقر و محرومیت نیز محسوب می شوند.

رفتن به مدرسه با لباس هایی کثیف

عدم مراجعه به دکتر در زمان بیمار بودن

توجه مداوم به خود در تنهایی و حس گوشه گیری یا دور از ارتباط با دیگران تا سن 16 سالگی

رها شدن و به نوعی فراموش شدن

احساس گرسنگی مکرر

فقدان انعطاف لازم برای هماهنگ شدن با مدرسه

این کودکان اغلب عصبانی، پرخاشگر و صدمه زننده خواهند بود

زندگی در شرایطی خطرناک در کنار مواردی چون دارو، الکل و خشونت

مشکل در ارتباط با دیگر کودکان

چگونه شرایط غفلت از کودکان شما شکل می گیرد؟

کلا بیان دقیق یک دلیل مهم برای اینکه چرا غفلت از کودکان رخ می دهد، کار آسانی نمی باشد.

در موارد بسیاری والدین تنها یک الگو از پدر و مادرهای خودشان برای رفتار با کودکان شان آموخته اند.

به همین دلیل است که کمک به این نوع بچه ها و مراقبت کنندگان از آنها برای ایجاد تغییر شرایطی که خود را در آن پیدا می کنند، مسیری طولانی و زمان بر است.

شماری از تحقیقات نشان دهند آن است  که مشکلات مشترکی بین مراقبت کنندگان بزرگسال در ارتباط با غفلت از کودکان وجود دارند.

مشکلات مشابه با آنها نیز شامل این موارد می باشد:

وجود مشکل در سلامت روانی والدین مانند افسردگی آنها

خشونت های خانگی

بیکاری والدین

فقر مالی

مصرف مواد مخدر و الکل توسط پدر یا مادر

تکرار رفتار آموخته شده ی نادرست توسط والدین

توسط |۱۳۹۷-۶-۱۹ ۱۲:۴۷:۵۹ +۰۰:۰۰۳۱ام مرداد, ۱۳۹۷|دسته‌ها: مادر و کودک|برچسب‌ها: , , |بدون دیدگاه

درباره نویسنده:

دیدگاه خود را بنویسید

طراحی سایت