بازی فقط سرگرمی نیست

/, مادر و کودک/بازی فقط سرگرمی نیست

بازی فقط سرگرمی نیست

کودک و بازی

کودک و بازی

  بازی و اجتماعی شدن کودک :

در جریان رشد و اجتماعی شدن کودکان نیاز به بازی دارد و مشغولیت به بازی یکی از نکات مورد توجه است .  بازی باعث ارتباط او با همسالان و رشد اجتماعی کودک میشود.کودک در نتیجه آن مشارکت ، همیاری و همکاری را تمرین میکند .

کودک با بازی از ترس و کمرویی رها میشود و احساسات و عواطف از جمله ترسها ، تردید ها و خشم و کینه و نگرانی را ابراز میکند.استعدادهای نهفته او شکوفا میشود و خلاقیتش بروز پیدا میکند.

تحرک و جنب و جوش بازی موجب رشد هماهنگ دستگاهها و اعضای مختلف بدن میشود و نیرو و انرژی بدن را به بهترین شکل ممکن مصرف میکند.

کودک با بازی ، رعایت قوانین را تمرین میکند . بازی همچنین در یادگیری زبان تاثیر نقش بسزایی دارد و رفتارهای هوشمندانه را تقویت میکند.

نکته مورد توجه در خصوص  بازی  این است که بدانیم هر کودکی توانایی ها و استعدادهای خاص خود را دارد و نوع بازی باید با توجه به این مسئله انتخاب شود.هر کودکی با میزان منحصربه فردی از هوش به دنیا می آید. اگرچه میزان هوش تا حدودی جنبه ارثی دارد، ولی می توان از راه های مختلف، مثل بازی، آن را تقویت کرد.

کودک با توجه به نوع هوش و استعداد خود، بازی خاصی را انتخاب می کند؛

کودک با هوش زبانی – کلامی ، قصه گویی و بازی با کلمات را انتخاب می کندو کودکی که هوش جنبشی – حرکتی دارد ،انواع بازی های پُر جنب و جوش و پریدنی را دوست دارد و کودکی که هوش فضایی – دیداری داشته باشد به بازی هایی نظیر قائم باشک گرایش دارد؛

همچنین نوعی بازی مربوط به هوش موسیقایی نیز وجود دارد که شامل تشخیص نوع صدا و موسیقی است.

نقش والدین در بازی کودکان :

والدین نقش مهم و اساسی در بازی کودکان دارند . پدر و مادر با رعایت نکاتی میتوانند همبازی قابل اعتماد فرزندشان باشند.با اهمیت دادن به بازی کودک و درک روحیه کنچکاو او ، راهنماییش کنند تا به تفکر مثبت و خلاق و سازنده دست یابد. دربازی کودکان دخالت نکنند و یک محیط امن چه لحاظ جسمی  و چه از لحاظ فکری و روانی برای او فراهم سازند.

چگونه همبازی کودک باشیم؟

انتخاب نوع بازی و وسایل بازی متناسب با سن و جنس و توانایی های کودک باید باشد .میتوانیم از وسایل دردسترس برای او اسباب بازی بسازیم و ارتباط عاطفی با کودک را تقویت کنیم . کودکان همواره نیازمند بازی هستند پس سعی کنید اسباب بازی همیشه به همراه او باشد.

از محدود کردن و امرو نهی کردن او در هنگام بازی یا برای توقف بازی بپرهیزیم . او را از باز ی محروم نکنید چون آینده ، موجودیت و سلامت او به خطر میافتد.

مدت و نوع بازی کودک را باید به گونه ای کنترل کنیم که از فشارهای هیجانی و روحی بیش از حد دور باشد.

کودک و بازی کامپیوتری:

ارتباط والدین و کودک به دلیل مشغله های روزمره و سبک زندگی این روزها ، فرزندان را به سمت بازیهای کامپیوتری سوق داده است. ارتباط کودکان به محیط مدرسه محدود شده است و در خانه با پدر و مادرشان تعامل کمتری دارند.

کودکان در جامعه کنونی ، مثل گذشته فرصت کودکی کردن را ندارند و سریعتر پا به مراحل بعدی زندگی خود میگذارند. در این بین نقش بازی با توجه به تاثیر در شکل گیری شخصیت و ذهن کودک کمرنگ تر میشود . والدین و مدرسه باید برای این امرمهم برنامه ریزی کنند و به ویژه به بازی های فکری و ذهنی جایگاهی را اختصاص دهند .

بازی های کامپیوتری جایگزین مناسبی برای فرزندان ما نیستند . بازی های کامپیوتری بعضا ناسالم هستند و فرصت بازی های گروهی با همسالان و والدین را از کودک میگیرند و در نتیجه رشد اجتماعی او را مختل میکنند.

در مقایسه با بازی های کامپیوتری ، بازی های حرکتی ، لذت ، نشاط و تخلیه هیجان و تقویت تعادل را موجب میشوند  و بازی های فکری نیز در بروز خلاقیت و رشد ذهنی موثرند . همچنین در انتقال مفاهیم درسی و افزایش قدرت فراگیری عمقی و مفهومی به کودک کمک میکنند.

آموزش و پروش باید اولویت اصلی خود را ، رشد مهارتهای فکری دانش آموزان قرار دهد .هر اندازه بازی های فکری د رمدارس برای آموزش بیشتر استفاده شوند ، انتقال مفاهیم درسی راحت تر خواهد بود و قدرت یادگیری عمقی و میزان ابتکار و استعداد دانش آموز افزایش چشمگیری خواهد داشت.

درباره نویسنده:

دیدگاه خود را بنویسید

طراحی سایت