رماتیسم

رماتیسم

روماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید)

آرتریت روماتوئید یا روماتیسم مفصلی یک  بیماری مزمن و سیسماتیک است . رماتیسم معولا در سنین ده سالگی تا سی سالگی و بعضا حتی تا پنجاه ساگی نیز بروز می نماید و مفاصل را درگیر میکند . این بیماری در زنان شایع تر است .

در 70 درصد موارد شروع روماتیسم مفصلی با علائم عمومی مانند ضعف، کاهش اشتها، درد مبهم عضلات و احساس خستگی همراه است. و زمانی رخ می‌دهد که سیستم ایمنی اشتباهاً به بافت‌های بدن حمله می‌کند و با تاثیرگذاشتن بر پوشش داخلی مفاصل، باعث تورم دردناک آنها می‌شود، که در نهایت می‌تواند منجر به فرسایش استخوان‌ها و دفورمیتی مفاصل گردد. رماتیسم ممکن است در نهایت تمام بدن را درگیر کند .

یکی از علائم رماتیسم که آنرا متمایز از سایر بیمار ی های مفصلی میکند این است که به صورت قرینه بروز میکند. به طور مثال اگر یک عضو مثلا دست یا پا درگیر باشد به احتمال زیاد طرف مقابل نیز درگیر است.

مهمترین علائم روماتیسم مفصلی یا آرتریت روماتوئید درد و خشکی صبحگاهی مفاصل بدن بخصوص دست همراه با احساس ضعف و خستگی است که بصورت تدریجی در عرض چند هفته تا چند ماه ایجاد شده و شدت میابند.

نشانه ها وعلائم رماتیسم :

–  علائم عمومی :

از علائم عمومی شروع بیماری رماتیسم میتوان به ضعف، کاهش اشتها، درد مبهم عضلات و احساس خستگی اشاره کرد.

  • علائم مفصلی :

علائم مفصلی  بیماری رماتیسم  خشکی مفاصل ، درد و تورم و در نهایت حساس شدن به لمس در نواحی درگیر بیماری است . درد رماتیسم معمولا طولانی مدت بوده و بعد از بیدارشدن بروز میکند . علاوه بر این علائم در شروع بیماری و به ویژه در زمان عود ،  بیماری با ضعف و بی حالی ،  کاهش انرژی و خستگی زودرس درگیر میشود .

  • علائم غیرمفصلی :

در بروز بیماری رماتیسم پوست نیز درگیر میشود . مشکلات پوست با مقاومت دربرابر درمان دارویی بروز میکند. عروق خونی و دستگاه عصبی همچنین کلیه ها

ریه، مغز و چشم ها نیز از خطر رماتیسم درامان نیستند.

از علائم غیرمفصلی برجستگی های بدون درد زیر پوست (ندول های روماتیسمی ) نیز هست .

تشخیص روماتیسم مفصلی :

در تشخیص بیماری روماتیسم هیچ علامت بالینی وجود ندارد و نمیتوان با آزمایش اختصاصی در آزمایشگاه نیز آنرا تشخیص داد.

تنها پزشک میتواند با انجام معاینه به طور قطع وجود این بیماری را تایید کند.

تست بررسی پروتیین خاصی در خون به نام Rheumatoid factor یا RF  برای دو سوم بیماران مبتلا به روماتیسم ثبت میشود .

انجام آزمایش خون  ESR و CRP و بررسی گلبول های سفید(تک هسته ای) در مایع مفصلی  معمولا بالای 10 هزار است . این علائم رادیولوژیک در عکس ساده مفصل بصورت کم شدن فاصله مفصلی، استئوپروز و پوکی در استخوان های اطراف مفصل، خوردگی استخوان های اطراف مفصل و در موارد پیشرفته تغییر شکل مفصل تشخیص داده میشود.

 روشهای درمان آرتریت روماتوئید :

 

کمپرس سرد و گرم :

یکی از روشهای درمانی ساده برای روماتیسم استفاد از کمپرس سرد یا گرم است . همچنین درمان به وسیله  طب سوزنی توسط یک فرد آموزش دیده و حرفه ای نیز موثر است .

 کمپرس گرم با شل کردن عضله و درنتیجه افزایش جریان خون به کاهش درد عضلات کمک میکند . برای این روش میتوان از پدهای گرم و  مرطوب استفاده کرد .

گرما در حمام نیز باعث ریلکس شدن عضلات میشود.

کمپرس سرد با  قراردادن کیسه یخ روی عضلات باعث کاهش تورم و التهاب میگردد.

  رژیم غذایی :

در افراد مبتلا به روماتیسم مفصلی ، بدن پادتن های ضد گلوتن تولید میکند و به همین سبب بیماران باید به شدت از مصرف گلوتن اجتناب کنند . پژوهشگران همچنان نسبت به چگونگی اثرگذاری گلوتن بر آرتریت روماتوئید تردید دارند، اما می تواند با نفوذ پذیری افزایش یافته روده یا نشت روده ارتباط داشته باشد.

به نظر می رسد افرادی که پادتن های ضد گلوتن تولید می کنند به طور مستقیم از فواید یک رژیم غذایی فاقد گلوتن بهره‌مند می شوند.

برای دیگران، کاهش مصرف غذاهای کم ارزش که اغلب حاوی گلوتن هستند می تواند به صورت غیر مستقیم مفید باشد.

مصرف شیر تخم مرغ و لبنیات ، ویتامین D  و کلسیم در سطوح بالاتر ممکن است برای بیماران روماتیسمی اختلال به وجودآورد.

فیزیوتراپی :

برای  درمان روماتیسم فیزیوتراپی و ارتوپدی به طور همزمان باید صورت گیرد. پزشک متخصص روماتولوژی با تجویز دارو شروع به کاهش تورم و درد مفصل می کند و درنتیجه سرعت رشد بیماری کاهش میابد . پس از آن در فیزیوتراپی با استفاده از روشهای خاص و حرکت مفاصل و  همچنین با استفاده از بریس ها، مفاصل در وضعیت های مناسب قرار میگرند تا درد کمتر و کارایی بهتری داشته باشند.

 

 خارج کردن برجستگی های زیر پوست و یا خارج کردن برجستگی های استخوانی و یا خارج کردن لایه سینوویال اطراف تاندون های دست میتوانند تاندون ها را تحت فشار قرار دهند .

ممکن است جراحی جهت درمان پارگی تاندون دست با پیوند تاندون یا جابجا کردن تاندون ها انجام گیرد . یا ممکن است جهت خارج کردن لایه سینوویال مفصل مبتلا و یا آزاد کردن رباط عرضی مچ دست برای درمان علائم سندروم کانال کارپ انجام شود.

در صورت تخریب شدید مفصلی جوش دادن استخوان های دو طرف مفصل در موارد خاص و در موارد آسیب شدید مفصل، تعویض آن با مفصل مصنوعی نیز برای درمان امکان پذیر است .

توسط |۱۳۹۷-۶-۱ ۱۱:۲۵:۲۱ +۰۰:۰۰۱۵ام مرداد, ۱۳۹۷|دسته‌ها: بیماری های خاص|برچسب‌ها: , , , |بدون دیدگاه

درباره نویسنده:

دیدگاه خود را بنویسید

طراحی سایت