سندرم پیش از قاعدگی (PMS)

//سندرم پیش از قاعدگی (PMS)

سندرم پیش از قاعدگی (PMS)

سندرم پیش از قاعدگی (PMS)

سندرم پیش از قاعدگی (PMS)

سندرم پیش از قاعدگی (PMS) مجموعه‌ای از اختلالات پیش از قاعدگی شامل اختلالات جسمی، روانی و احساسات مرتبط با چرخهٔ قاعدگی در زنان است.

بسیاری از زنان، مبتلا به این سندروم هستند، اما خودشان از آن بی‌خبرند. تقریبا 75 درصد زنان این اختلال را تجربه کرده اند.

این سندروم در برخی موارد، خفیف است و مشکل جدی ایجاد نمی‌کند، درحالی‌که در موارد شدید می‌تواند زندگی روزمره‌ی یک زن و حتی اطرافیان او را به یک کابوس تبدیل کند.

شدت آن ممکن است به اندازه اي باشد که بر فعالیت ها و رفتارهاي خانوادگی، اجتماعی یا شغلی فرد تأثیر گذارد.

به‌طور خاص، نشانه‌های عاطفی (روانی) برای تشخیص سندرم پیش از قاعدگی PMS، باید حضور داشته باشد.

نشانه‌های خاص روانی و فیزیکی مرتبط به سندرم پیش از قاعدگی PMS از زنی به زن دیگر متفاوت است، با اینحال الگوی علائم برای هر زن، به‌طور فردی، قابل پیش‌بینی است.

این نشانه‌ها در طول ده روز قبل از قاعدگی اتفاق می‌افتد، و مدت کوتاهی قبل یا مدت کوتاهی بعد از شروع جریان قاعدگی ناپدید می‌شود.

علائم سندرم پیش از قاعدگی را می توان به علائم فیزیکی و عاطفی و روانی تقسیم نمود.

این علائم از شخصی به شخص دیگر متفاوت هستند؛ ولی تقریباً در تمام سیکل ها ثابت می باشند.

علائم روحی سندرم پیش از قاعدگی (PMS)

  • تنش یا اضطراب
  • افسردگی
  • تحریک پذیر، پرتنش یا اضطراب
  • احساس خستگی شدید
  • تغییر در اشتها، از جمله ولع برای غذا
  • گرگرفتگی
  • نوسانات خلقی
  • عدم احساس علاقه به روابط جنسی
  • مشکل در تمرکز کردن
  • مشکلات خواب و بی خوابی
  • گرایش به انزوا و تنها بودن

علائم فیزیکی سندرم پیش از قاعدگی (PMS)

  • خستگی
  • آکنه مربوط به دوران قاعدگی
  • کمر درد
  • شکم پف کرده
  • یبوست و یا اسهال
  • افزایش وزن
  • تورم دست یا پا
  • حساسیت و تورم سینه
  • گرفتگی عضلانی و درد مفاصل
  • سردرد
  • بالا رفتن ضربان قلب

فرضیه هاي متعددي در مورد علت سندرم پیش از قاعدگی (PMS) پیشنهاد شده اند که شامل:

  • تغییرات هورمونی
  1. افزایش میزان استروژن،
  2. کاهش میزان پروژسترون،
  3. تغییر نسبت استروژن به پروژسترون،
  • افزایش فعالیت آلدوسترون،
  • افزایش فعالیت رنین- آنژیوتانسین،
  • هایپوگلیسمی بدون علت، کمبود
  • ویتامین هاي B6 ،B1 ،A یا مواد معدنی مانند منیزیم و کلسیم،
  • ترشح بیش از حد پرولاکتین و اختلالات مربوط به پروستاگلاندین ها می باشند.
  • تغییرات شیمیایی در مغز. نوسانات سروتونین، که به نظر می رسد نقش مهمی در حالت های خلقی ایفا می کند، می تواند علائم سندرم پیش از قاعدگی PMS را ایجاد کند از جمله افسردگی قبل از قاعدگی، همچنین خستگی، گرایش غذایی و مشکلات خواب.
  • افسردگی: برخی از زنان مبتلا به سندرم پیش از قاعدگی شدید افسردگی ناشناخته ای دارند، گرچه افسردگی به تنهایی باعث ایجاد نشانه ها نمی شود.

کاهش علائم و یا درمان سندرم پیش از قاعدگی PMS

تغییر سبک زندگی، برای بسیاری از زنان می تواند به کاهش علائم سندرم پیش از قاعدگی PMS کمک کند. اما بسته به شدت علائم، پزشک ممکن است یک یا چند دارو برای سندرم پیش از قاعدگی تجویز کند.

موفقیت داروها در کاهش علائم در زنان متفاوت است.

معمولا داروهای تجویز شده برای سندرم پیش از قاعدگی (PMS) عبارتند از:

داروهای ضد افسردگی مهار کننده های بازجذب سروتونین انتخابی (SSRIs) – که شامل فلوکستین (Prozac، Sarafem)، پاروکستین (Paxil، Pexeva)، سرترالین (Zoloft) است، و در کاهش علائم خلقی موفق بوده اند. SSRIs درمان خط اول برای PMS شدید هستند. این داروها به طور کلی روزانه مصرف می شوند. اما برای برخی از زنان مبتلا به PMS، مصرف داروهای ضد افسردگی ممکن است به دو هفته قبل از شروع قاعدگی محدود شود.

داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs): داروهای ضد التهابی مانند Ibuprofen (Advil، Motrin IB) یا ناپروکسن سدیم (Aleve) به کاهش درد و ناراحتی های پستان کمک می کند.

دیورتیک ها: ورزش و محدود کردن مصرف نمک برای کاهش وزن کافی نیست، مصرف قرص های دیورتیک می تواند به بدن کمک کند با خارج کردن مایع اضافی از طریق کلیه، تورم و التهاب ناشی از  PMS را کاهش دهد. Spironolactone دیورتیکی است که می تواند به کاهش برخی از علائم PMS کمک کند.

هورمون های ضدبارداری: این داروها تخمک گذاری را متوقف می کنند، که بسیاری از علائم PMS را کاهش می دهد.

تغییر سبک زندگی به منظور کاهش عوارض سندرم پیش از قاعدگی PMS

گاهی اوقات علائم سندرم پیش از قاعدگی را با تنها با تغییر در نحوه غذا خوردن، فعالیت ورزشی و تغییر سبک زندگی روزانه خود مدیریت کرد یا آنها را کاهش داد.

  • تغییر عادات غذایی:
  1. افزایش غذا خوردن تا ۶ وعده غذایی کوچک در روز به جای ۳ وعده بزرگتر برای کاهش التهاب و احساس پریشانی.
  2. اجتناب از نمک برای چند روز آخر قبل از دوره خود برای کاهش نفخ و احتباس مایعات (پف کردن به دلیل تجمع مایعات زیر پوست).
  3. غذاهای پر از کربوهیدرات های پیچیده مانند میوه ها، سبزیجات و دانه های کامل را انتخاب کنید.
  4. غذاهای غنی از کلسیم را انتخاب کنید.
  5. قطع مصرف کافئین برای کمتر کردن احساس تنش، و تحریک‌پذیری و برای کاهش درد پستان
  6. قطع مصرف الکل، نوشیدن الکل قبل از دوره باعث احساس افسردگی بیشتر می‌شود
  • به صورت منظم و روزانه فعالیت ورزشی انجام دهید.

در بیشتر روزهای هفته حداقل 30 دقیقه پیاده روی سریع، دوچرخه سواری، شنا یا سایر فعالیت های هوازی انجام دهید. ورزش منظم روزانه می تواند به بهبود سلامت کلی شما و کاهش علائم PMS نظیر خستگی و خلق و خوی افسرده کمک کند.

  • کاهش استرس
  1. خواب کافی حدود ۸ ساعت در شبد
  2. دوری از حوادث استرس زا تا هفته بعد از دوره
  3. تمرین آرامش عضلات پیشرونده یا تمرینات تنفس عمیق برای کمک به کاهش سردرد، اضطراب یا خواب کم (بی خوابی).
  4. یوگا یا ماساژ برای استراحت و تسکین استرس را امتحان کنید.
  • ثبت نشانه های PMS برای چند ماه

تمام محرک ها و زمان نشانه های خود را 3 یا 4 ماه را ثبت کنید. این عمل به شما این امکان را می دهد که بهتر بتوانید کنترل کنید.

  • داروهای جایگزین

ویتامین‌ها و داروهای خانگی دیگر: ممکن است شما در جای دیگر درباره تأثیر برخی از ویتامین‌ها و مکمل‌های دیگر خوانده باشید، از جمله ویتامین B۶، ویتامین E، منیزیم، منگنز و تریپتوفان، می‌تواند کمک به رفع PMS کند.

مطالعات زیادی در مورد این درمان وجود ندارد، و این امکان وجود دارد که این درمانها آسیب بیشتری برسانند. برای مثال، ویتامین B۶ و ویتامین E می‌تواند عوارض جانبی را افزایش دهند.

اگر بدن شما ظرفیت مصرف زیاد محصولات لبنی یا کلسیم کافی را ندارد، یک مکمل کلسیم روزانه استفاده شود.

توسط |۱۳۹۷-۵-۱۵ ۱۲:۲۰:۱۵ +۰۰:۰۰۱۵ام مرداد, ۱۳۹۷|دسته‌ها: بیماری های خاص|برچسب‌ها: , |بدون دیدگاه

درباره نویسنده:

دیدگاه خود را بنویسید

طراحی سایت