علائم تنبلی چشم و راه های درمان آن

/, مادر و کودک/علائم تنبلی چشم و راه های درمان آن

علائم تنبلی چشم و راه های درمان آن

تنبلی چشم

علائم تنبلی چشم و راه های درمان آن:

تنبلی چشم یا آمبلوپی زمانی رخ می‌دهد که چشم در زمان کودکی دید طبیعی نداشته باشد.

این اختلال که معمولا در یک چشم دیده می‌شود به دلیل اختلال دید چشم تنبل بر اثر عواملی همچون دوربینی، نزدیک بینی، یا آستیگماتیسم و یا عدم شفافیت مسیر بینایی (ناشی از عواملی نظیر آب مروارید، کدر شدن قرنیه، یا افتادگی پلک) رخ می‌دهد.

چشم بیمار در این حالت دچار انحراف به سمت داخل یا خارج می شود.

عدم وضوح تصویر در چشم بیمار و بهتر بودن تصویر ایجاد شده در چشم سالم سبب می‌شود تا مغز بین دو چشم، چشم سالم را برای دیدن انتخاب کند

و در واقع مسیر ارسال تصویر از چشم بیمار به مغز را مسدود یا اصطلاحا دید چشم بیمار را «خاموش» کند.

علائم و نشانه های تنبلی چشم یا آمبلوپی عبارتند از:

  • انحراف به داخل یا خارج یک چشم،
  • چشم هایی که به نظر می رسد با هم کار نمی کنند،
  • دوبینی و بستن مداوم چشم،
  • کج گردنی (تمایل مقاومت‌ناپذیر سر به یک‌سو به طوری که سرانجام سر در یک طرف می‌ماند)،
  • نتایج غیر طبیعی آزمایشات غربالگری بینایی.

دلایل تنبلی چشم یا آمبلوپی:

  • تنبلی چشم اغلب ناشی از ناهنجاری های بینایی است که در سنین پایین رخ می دهد و مسیرهای عصبی شبکیه در پشت چشم و مغز را تغییر می دهد.
  • چشم ضعیف سیگنال های بینایی کمتری دریافت می کند.

و در نهایت، توانایی چشم ها برای همکاری با هم کاهش می یابد، و مغز پیام های بینایی دریافتی از چشم ضعیف را نادیده میگیرد.

هر چیزی که بینایی کودک را مشکل دار می کند و یا سبب آسیب چشم ها می شود، می تواند منجر به تنبلی چشم شود. علل اصلی این اختلال عبارتند از:

عدم تعادل عضلانی (استرابیسم):

شایع ترین علت تنبلی چشم، عدم تعادل در عضلات چشمی می باشد.

این عدم تعادل باعث می شود که پیام های بینایی دو چشم با هم تداخل و بدون هماهنگی با هم به مغز فرستاده شود.

تفاوت در وضوح دید بین چشم‌ها (شکست نامتقارن):

اغلب به علت دوربینی و گاهی اوقات هم نزدیک‌بینی یا نقص روی سطح چشم (آستیگماتیسم) به وجود می‌آید که منجر به تفاوت در وضوح دید بین چشم‌ها می شود، و می تواند منجر به تنبلی چشم شود.

برای رفع این نوع مشکلات، معمولا عینک یا لنز تجویز می‌شوند. در برخی کودکان، تنبلی چشم به علت ترکیب انحراف چشم (استرابیسم) و عیوب انکساری (شکست) به وجود می‌آید.

محرومیت:

هر مشکلی که برای یک چشم وجود داشته باشد، مانند ناحیه‌ی ابری در لنزها (آب مروارید)، ممکن است کودک را از دید واضح با آن چشم محروم کند.

تنبلی چشم محرومیت در مراحل ابتدایی نیازمند درمان فوری است تا جلوی از دست رفتن دائمی بینایی را بگیرد.

محرومیت اغلب منجر به سخت‌ ترین تنبلی چشم می‌شود.

عوامل موثر بر افزایش خطر ابتلا به تنبلی چشم عبارتند از:

  • تولد زودرس
  • اندازه کوچک در هنگام تولد
  • سابقه خانوادگی چشم تنبل
  • اختلالات رشدی.

درمان تنبلی چشم:

زمان شروع درمان تنبلی چشم بسیار مهم است. در دوران کودکی، زمانی که ارتباط بین چشم و مغز در حال شکل گیری است، بهترین وموثرترین زمان برای درمان تنبلی چشم است.

بهترین نتایج درمان قبل از 7 سالگی است، اگرچه نیمی از کودکان بین 7 تا 17 سال به درمان پاسخ می دهند.

  • استفاده از عینک های اصلاح کننده: عینک ها یا لنزهای طبی که بتوانند نزدیک بینی، دوربینی و یا آستیگماتیسم را اصلاح کند.
  • کودکان برای تقویت چشم ضعیف باید بر روی چشم قوی پچ بگذارند. پچ معمولا به مدت دو تا شش ساعت در روز بر روی چشم قوی قرار داده می شود.
  • فیلتر های نیمه شفاف: این فیلتر بر روی لنز عینک چشم قوی قرار داده می شود. فیلتر مانند پچ عمل می کند و با تار کردن دید چشم قوی منجر به تحریک چشم ضعیف می شود.
  • قطره ی آتروپین: استفاده از قطره ی آتروپین، بینایی چشم قوی را به طور موقت تار می کند و منجر به تحریک چشم ضعیف می شود. این قطره هفته ای 2 بار باید استفاده شود و عوارض جانبی آن شامل حساسیت به نور است.
  • عمل جراحي: اگر چشم کودک چپ یا منحرف است، پزشک احتمالا جراحی عضلات چشم را توصیه کند. چنانچه کودک دارای افتادگی پلک ها یا آب مروارید باشد، نیز نیاز به عمل جراحی دارد.

درباره نویسنده:

دیدگاه خود را بنویسید

طراحی سایت