نابینایی

نابینایی

نابینایی

نابینایی

نابینایی :

چشم ها دریچه بینایی اند. توانایی دریافت نوراشیاء و درک آنچه دیده میشود ، با چشم است و به آن بینایی میگویند. بینایی یکی از حواس پنجگانه است و چشم و تمام اجزاء دخیل در این حس ، به عنوان دستگاه بینایی شناخته میشود.

نقصان و عدم ادراک در بینایی ، نابینایی است . فرد نابینا ضعف شدید در بینایی دارد و نابینایی عملکرد او در هنگام انجام کارهای شخصی را مختل میکند.

ممکن است فرد به صورت ارثی یا بر اثر عوامل فیزیولوژیک بینایی خود را ازدست بدهد. براساس تشخیص سازمان بهداشت جهانی  بیش از 35 میلیون نفر در دنیا از نعمت بینایی محروم اند.

90 درصد مبتلایان به کوری در کشورهای درحال توسعه ، در قاره های آفریقا و اروپا زندگی میکنند . این درحالی است که مردم کشورهای توسعه یافته به میزان کمتری ممکن است نابینا به دنیا بیایند ، یا براثر سانحه بینایی شان را از دست بدهند. نابینایی در زنان 54 درصد بیشتر از مردان است .

نابینایی در کودکان با عنوان معلولیت چشمی خوانده میشود. این دسته از معلولین ، از طریق روشهای بصری ( دیداری ) آموزش داده میشوند .

علل نابینایی :

علت اول :

عفونت چشمی یا تراخم از شایع ترین علل کوری است. زندگی در شرایط آب و هوایی گرم و خشک ، قرار گرفتن در معرض گرد و خاک موجب سفت شدن سطح داخلی پلک میشود.

خشکی پلک باعث درد چشم است و رفته رفته منجر به نابینایی فرد میگردد.بیماری تراخم در کودکان عوارض کمتری به جا میگذارد و در بسیاری موارد قابل درمان است . اما در سنین بالا تراخم حاد تر است  و بیماران به ویژه زنان ممکن است بینایی خود رابه طور کامل از دست بدهند.

علت دوم :

دومین علت نابینایی بعد از تراخم کوری رودخانه است . این بیماری از طریق نیش سیاه مگس ایجاد میشود که در کنار رودخانه زندگی میکند. نیش سیاه مگس در بدن عفونت ایجاد میکند و فرد نابینا شود.

نشانه های این بیماری خارش شدید و برجستگی‌های زیرپوستی هستند .

علت سوم :

بیماری سرخچه ممکن است در دوران بارداری رخ دهد . مهم است که مادران باردار نسبت به این بیماری واکسینه شده باشند . وگرنه درصورت ابتلا به سرخچه ، بیماری به جنین منتقل میشود و میتواند منجربه نابینایی مادرزادی شود.

علل شایع دیگر :

پیش از این گفته شد که  در کشورهای توسعه نیافته ، باتوجه به شرایط محیطی ، نابینایی آمار بیشتری دارد.

در کشورهای توسعه یافته نابینایی بیشتر به دلیل کهولت سن و پیری بروز میکند. درسنین پیری و به دلیل کدرشدن عدسی چشم ها، آب مروارید اتفاق میافتد که شایع ترین علت نابینایی است .

دردنیای امروز بعضی کودکان ، نارس به دنیا می آیند . سهل انگاری پزشکی و انتقال بیش از اندازه اکسیژن میتواند منجربه کوری کودک شود.

دیابت هم درصورت کنترل نشدن میتواند منجر به نابینایی فرد بشود. همچنین اماکان ابتلا به گلوکوما در افراد دیابتی وجود دارد. در گلوکوما عصب بینایی تخریب میشود و فرد دید محیطی را کامل از دست میدهد.

در نتیجه این اتفاق و به دلیل فشار زیاد به داخل چشم فرد نابینا میشود. گلوکوما میتواند افراد غیردیابتی را هم درگیرکند اما احتمال آن با داشتن پیشینه امراض قندی بیشتر است .

گلوکوم را با نام آب سیاه نیز میگویند. آب سیاه با مصرف قطره های چشمی یا جراحی قابل درمان است .

افراد سیگاری و افرادی که در معرض نورشدید خورشید قرار دارند ممکن است در داخل چشم شان لکه زرد یا ماکولا به وجود بیاید. ماکولا موجب خط دار یا موج دار دیدن خطوط صاف میشود و در خواندن و رانندگی مشکل ایجاد میکند.

میزان تخریب ماکولا به سن بستگی دارد . افراد بالای 60 سال و با سابقه خانوادگی بیشتر دچار این عارضه میگردند.

درمان :

از گذشته تا کنون ، تحقیقات و آزمایشهای زیادی برای درمان نابینایی صورت گرفته .دانشمندان بریتانیایی در سال 2013  با آزمایش برروی موش ها و تزریق سلول های حساس به نور در شبکیه چشم ، موفق به معالجه نابینایی موش ها شده اند.

نتیجه این تحقیقات میتواند بیماران مبتلا به رنگدانه ای شدن شبکیه چشم را درمان کند.

محققان کانادایی نیز موفق به اختراع یک هیدروژل برای تقویت سلول های بنیادی شده اند که در درمان نابینایی و ترمیم آسیب های مغزی ناشی از سکته مغزی موثر است.

در مواردی مینوان نابینایی را با جراحی به صورت پیوند قرنیه و یا عدسی مصنوعی به جای عدسی بیمار درمان کرد.

بیماری های ارثی شبکیه چشم که گیرنده های نوری شبکیه را مختل میکند و منجربه نابینایی میشوند با روش کریسپر قابل درمان است.

از این روش برای ترمیم جهش ژنتیکی مسئول بیماری استفاده میشود که پتانسیل بالقوه‌ای نه تنها برای بیماری‌های ارثی چشم بلکه برای درمان بیماری‌های تخریب شبکیه غیر ارثی از خود نشان داده است.

نابینایی

نابینایی

چند نکته درمورد نابینایان :

فردی که با نابینایی مادرزاد به دنیا می آید بسیار راحت تر با این نقص روبرو میشود و با آن کنار می آید. اما کسی که براثر حادثه یا بیماری دیگری بینایی خود را از دست میدهد ، آسیب روحی بیشتری میبیند.

علاوه براین برخورد اجتماع با فرد نابینا گاهی ترحم آمیز و تند است . درنیتجه نابینایی فرد ممکن است زمینه بحران های روحی و افسردگی شود. فرد نابینا هم مانند سایر افراد نیاز به امنیت و احترام ، شغل و حرفه دارد. این برخورد باعث کناره گیری فرد نابینا خواهد شد.

توسط |۱۳۹۷-۶-۱۲ ۱۴:۱۵:۱۰ +۰۰:۰۰۱۲ام شهریور, ۱۳۹۷|دسته‌ها: بیماری های عمومی|برچسب‌ها: , , , , |بدون دیدگاه

درباره نویسنده:

دیدگاه خود را بنویسید

طراحی سایت