همیوپاتی چه درمانی است

/, دارو ها/همیوپاتی چه درمانی است

همیوپاتی چه درمانی است

هومیوپاتی

هومیوپاتی

هومیوپاتی یک روش مکمل در حیطه درمان می باشد و امروزه در جهان بسیار گسترش یافته است. این روش یک رویکرد تشخیصی و درمانی می باشد که بر مبنای پیدا کردن اختلالی است که بین سیستم های روانی، عصبی، غددی، ایمنیی یا PNEI  به وجود آمده و موجب بروز علایم گوناگون در ارگانهای مختلف بدن شده است.

بر همین مبنا است که بیماری که با یک شکایت بخصوص مثل سر درد به پزشک مراجعه می کند توسط پزشک هومیوپات به طور کامل مورد بررسی قرار گرفته و کلیه علایمی که در دیگر ارگانهای بدن او وجود دارد نیز مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

هدف از تجویز دارو در هومیوپاتی ایجاد تحریکی بر روی سیستم PNEI برای بهبود عملکرد آن است.

همیوپاتی و دارو :

در هومیوپاتی هیچ دارویی وارد فارماکوپه ( کتاب هایی با فهرست داروهای موجود در بازار که دارای مجوز های مربوطه هستند )هومیوپاتی نمی شود مگر اینکه ابتدا گزارشات توکسیکولوژی ( شاخه ایی از علم شیمی که به بررسی مواد سمی و مضر می پردازد) مربوط به آن دارو بررسی شده و علاوه بر آن در شرایط امن، دارو بر روی افراد سالم مورد آزمایش قرار گرفته باشد.

این مسئله باعث می شود که تاثیرات فیزیولوژیک هر دارو بر افراد سالم برای هر دارو کاملا شناخته شده باشد.

مثال :

برای مثال داروی دیگوکسین یکی از داروهای پر مصرف در درمان بیماران مبتلا به نارسایی قلبی است در طول سال های گذشته کاملا شناخته شده است.

گزارشات سم شناسی نشان می دهند که شایع ترین عارضه مسمومیت با دیگوکسین اختلال در شبکه هدایتی قلب می باشد. از طرفی برای بیمار مبتلا به نارسایی قلبی که معمولا دچار اختلال در شبکه هدایتی قلب می باشد توسط متخصص قلب و عروق داروی دیگوکسین تجویز می شود.

و همین دارو باعث بهبودی در هدایت شبکه هدایتی قلب و حال بیمار می گردد. این یک درمان هومیوپاتی یا مشابه درمانی است، هر چند که دارو توسط یک هومیوپات تجویز نشده است و دیگوکسین جزو فارماکوپه طب رایج است.

یکی دیگه از نمونه های آن استفاده از استامینوفن برای درمان تب است.

زیرا که یکی از علایم مهم در مسمومیت با استامینوفن افزایش دمای بدن است و در طب استامینوفن برای درمان بیمار مبتلا به تب مورد استفاده قرار می گیرد. این نیز یکی از درمان های هومیوپاتیک است.

بنابر این هر چند که استامینوفن جزء دارو های ضد تب طبقه بندی می شود ولی استفاده از آن به عنوان تب بر درمانی هومیوپاتیک است. بنا بر این بحث مشابهت چندان دور از ذهن نیست و در طب رایج بسیاری از داروها به همین شیوه عمل میکنند. دقت به این نکته لازم است که در این بحث منظور علایم کلینیکال است و قابل تعمیم به تغییرات مکانیسمی نمی باشد. بر این مبنا می توان گفت که در طب رایج نیز از شیوه هومیوپاتی استفاده می گردد.

تاریخچه

این روش درمانی در سال ۱۸۱۰م توسط پزشک آلمانی ساموئل هانمن  بر اساس یکی از نظرات موجود در زمان سقراط  (نظر اول درمان بوسیله داروی متضاد و نظریه دوم درمان بوسیله داروی مشابه بود که به عنوان مثال زهر عقرب را بر روی مکان گزش عقرب قرار میدادند)معرفی شد.

او با سالها تلاش بی وقفه موفق شد تا هومیوپاتی را توسعه دهد و آن را برای درمان بیماریها مورد استفاده قرار دهد. نتیجه تلاشهای او در کتابی به نام Organon of Medicine (ارغنون پزشکی) که حاوی تمام اصول هومیوپاتی و روش درمان با این روش می باشد، قرار داده است که شش مرتبه توسط خود او تکمیل و به روز شده‌است.

داستان کشف هومیوپاتی توسط هانمن از آنجا آغاز می‌شود که وی در حال ترجمه کتاب داروشناسی دکتر کولن، استاد دانشگاه ادینبورگ بود که با جمله ای رو به رو می شود که علت تأثیر داروی گنه گنه در درمان مالاریا را به قابض و تلخ بودن آن نسبت می‌دهد. وی این استدلال را نمی‌پسندد و برای درک دلیل تأثیر این دارو شروع به خوردن مقداری از آن می‌کند و متوجه ظاهر شدن علائم مالاریا در خود می شود.

وی با تکرار آزمایشات به این نتیجه رسید که هر ماده‌ای که بتواند علایم بیماری ایی را در یک فرد سالم ایجاد کند می‌تواند همان علایم را در فرد بیمار، درمان نماید و اینگونه به هومیوپاتی دست یافت.(البته در باره این علم نظرات مخالفی نیز وجود دارد که در پایین به آنها اشاره می شود)

بعد از  ساموئل هانمن، دانشمندان بسیاری در پیشرفت هومیوپاتی نقش داشته‌اند که می‌توان از دکتر بونینگ هاوزن، دکتر جیمز تایلر کنت، د. ویلیام بوریکه، د. فاتاک و دانشمندان معاصر د. راجان سانکران از هند، جرج ویتولکاس از یونان (برنده جایزه نوبل آلترناتیو در سال ۱۹۹۶) و دکتر مسعود ناصری بنیانگذار طب هومیوپتى در ایران نام برد.

بیماری هایی که هومیوپاتی در آنها تاثیر دارد

هومیوپاتى سیستم درمانى کاملى در کنار  پزشکى مرسوم و رایج مى باشد، بدان گونه که از بیمارى هاى حادى نظیر سرماخوردگى و اسهال و استفراغ گرفته تا بیمارى هاى مزمنى نظیر سرطان ها و ایدز را می تواند مورد درمان قرار دهد و همچنین می توان اشاره کرد در حوادثى مثل شوک ها، پیچ خوردگى ها، شکستگى ها و ترمیم زخم ها و سوختگى ها مورد استفاده قرار می گیرد. اما در زمینه یک سرى از بیمارى ها درصد موفقیت، خیلى بالا و در بعضى دیگر دارای درصد موفقیت، خیلی پایین تری مى باشد.

مثلاً در بیمارى هایى مانند سردرد، سینوزیت، حساسیت هاى فصلى، مشکلات تیروئید، مشکلات قلبى و ریوى بخصوص آسم، کیست هاى سینه، ناراحتى هاى گوارشى دردهاى معده و ورم معده، سنگ هاى کلیوى، ناراحتى هاى ادرارى، اختلالات جنسى مثل سردمزاجى یا میل جنسى بیش از حد، مشکلات زنان و زایمان مانند نازایى و دیرزایى، فیبروم هاى رحمى، کیست هاى تخمدان و اختلالات پریود و دردهاى قبل از آن، دردهاى استخوانى و عضلانى و مشکلات پوستى و بخصوص مسائل روحى روانى نظیر افسردگى، اضطراب ها درصد موفقیت بسیار بالا مى باشد.

ولى در بیمارى هایى مانند سرطان ها، M.S  و ایدز درصد موفقیت به شکل قابل توجهی بسیار پایین قرار دارد.

دیدگاه مخالفان

هرچند معمولا باور بر این است که هومئوپاتی روشی کم خطر و با هزینه‌ ای کم است ولی تعدادی از پزشکان آن را در مواردی که باعث گمراهی بیمار شده است و از داروها و درمان رایج در علم پزشکی منع کرده است به شدت مورد انتقاد قرار داده‌اند، چرا که ممکن است با عدم پیگیری درمان پزشکی باعث به خطر افتادن جان بیمار بشود.

این متخصصین اعتقاد دارن که علم روز و پزشکی کلاسیک، ادعای هومئوپاتی به عنوان درمان مؤثر پزشکی رد مورد بررسی قرار داده و رد کرده است. علاوه بر این که معتقدند روشهای شناخته شده مرور بر مقالات علم پزشکی، اثر هومئوپاتی را برتر از اثر دارونما یا پلاسبو نمی‌شناسند و توجیهی برای آن  درمورد مکانیزم دقیق اثر داروهای هومئوپاتی بر بدن انسان بیان نشده.

محققین مخالف این روش درمانی، لیستی از قربانیان این روش درمانی جمع آوری نموده اند که افرادی علی‌رغم ابتلاء به بیماریهای مهلک، با روی آوردن به هومئوپاتی و غفلت از درمانهای صحیح، جان خود را از دست داده‌اند.

نتایج بررسی‌های بیش از ۲۵۵ تحقیق در مرکز ملی تحقیقات دارویی و سلامت استرالیا در سال ۲۰۱۵ میلادی نشان دهنده آن است که که هومئوپاتی دارای هیچ تأثیر مفیدی در درمان بیماری‌ها نیست.

به گفتهٔ این مرکز، تحقیقاتی که نشان از مفید بودن این روش دارند، دارای کیفیت و وسعت لازم نیستند.

پیش‌تر نیز محققان دیگری در انگلستان در سال ۲۰۱۰ موفق به یافتن نشانه هایی از آثار مفید بودن در این روش نیافتند که این امر باعث کاهش فروش داروهای هومئوپاتی در این کشور ها شده است.

توسط |۱۳۹۷-۶-۱۱ ۱۶:۵۱:۵۰ +۰۰:۰۰۱۰ام شهریور, ۱۳۹۷|دسته‌ها: پزشکی نوین, دارو ها|برچسب‌ها: , , |بدون دیدگاه

درباره نویسنده:

دیدگاه خود را بنویسید

طراحی سایت